1999 – Wejherowo, baza Cedron

Niepisaną regułą przeglądu BAZUNA obowiązującą prawie od początku jego istnienia było „wędrowanie”. Przez długie lata żadne miejsce nie gościło naszej imprezy częściej, niż dwukrotnie. Stan taki uległ zmianie w roku 1998, kiedy to po raz trzeci BAZUNA zawitała do wejherowskiej bazy CEDRON. Więcej: nic nie wskazywało na to, aby epizod wejherowski miał się zakończyć – organizację kolejnej, 27. edycji Przeglądu zaplanowano w tym samym, dobrze już znanym miejscu.

Po swojej stronie organizatorzy mieli niezawodne już wsparcie Wejherowskiego Centrum Kultury (przede wszystkim sprawdzone wielokrotnie nagłośnienie z najlepszym, jak do tej pory akustykiem imprezy – Krzysztofem Voigtem) oraz patronat objęty przez Prezydenta Miasta Wejherowa, pana Krzysztofa Hildebrandta. Nie zawiodły tradycyjne już „filary” – Politechnika Gdańska i Ministerstwo Edukacji Narodowej, także spółdzielnia „TECHNO-SERVICE”. Samo miejsce organizatorom było znane doskonale.

Scenę, w odróżnieniu od lat ubiegłych usytuowano u góry w centralnej części placu zwiększając tym samym pole widzenia dla publiczności; w opinii uczestników imprezy była to zmiana niezwykle korzystna. Na uwagę zasługiwał oryginalny wystrój sceny i oświetlenie, które w szczególny sposób akcentowało również leśne otoczenie.

Koncerty nocne BAZUNY’99 stały pod znakiem „powrotów po latach”. Po dłuższej przerwie publiczności zaprezentowały się pochodzące z Bydgoszczy zespoły WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO i SĄSIEDZI GUSTAWA, niegdyś laureaci Przeglądu, wykonawcy Rajdowych Piosenek Roku. Kilkanaście lat nieobecności na scenie odnotowała pamiętana z początku lat 80-tych Krystyna Lisiecka. Wydarzeniem był niewątpliwie występ laureata pierwszych edycji BAZUNY z początku lat 70-tych – Grzegorza Marchowskiego. Do historii przejdzie również kończący piątkowy koncert nocny występ grupy BEZ JACKA (z Olkiem Grotowskim na gitarze basowej) – dochodząca do zera stopni temperatura w żaden sposób nie przeszkadzała roztańczonej (tak, właśnie) publiczności. Nawiązaniem do pierwszych edycji imprezy było brzmienie oryginalnych bazun (wraz z nimi i innych ciekawych instrumentów) – w ludowym. kaszubskim repertuarze zaprezentowała się grupa PLESKOTA Z CHMIELNA.

Rajdowa Piosenka Roku 1999 nosi tytuł „Wędrują ludzie”, jej wykonawcą jest zespół SASKIA z Tarnowskich Gór. Wśród nagrodzonych wykonawców, oprócz SASKII znalazły się zespoły OSTATNIE KUSZENIE MAŁGORZATY oraz NIC WIELKIEGO. Jury w szczególny sposób wyróżniło KAPELĘ FOLKOWĄ „STARA LIPA”, której prezentacja znacznie różniła się od występów pozostałych wykonawców. Nagroda Publiczności przypadła w udziale zespołowi BEZ PRÓBY z Grudziądza. Po poprzedniej edycji BAZUNY bez kropli deszczu oraz pogodnych acz nieco chłodnych pierwszych dniach imprezy bieżącej „tradycji” wreszcie musiało stać się zadość. Niedzielny poranek przywitał wszystkich rzęsistym deszczem, nie doszło jednak do powtórzenia historii z roku 1991. Udało się (z niewielkim opóźnieniem) rozpocząć koncert laureatów, którego nie zdołały już przerwać kolejne deszczowe fale; opuszczającym koncert na moment zaświeciło nawet słońce. Podobnie, jak w roku poprzednim kilkoro wykonawców – uczestników BAZUNY w niedzielny wieczór wystąpiło w tawernie KONIK MORSKI przy gdyńskim Skwerze Kościuszki.

Pomimo zapowiedzi otwierającej Przegląd przedstawicielki Urzędu Miasta Wejherowa o przyszłorocznej, piątej BAZUNIE na bazie CEDRON zdecydowano, że impreza nadal pozostanie „wędrującą”. Wszystko wskazuje na to, że w maju 2000 r. Przegląd ponownie zawita w Gdyni.